Τελικά υπάρχουν πολλοί που περιπλανώνται στην αιώνια αναζήτηση του ονείρου. Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη, στα ταξίδια αυτά.
Καλώς ορίσατε στης ''Νύχτας τα μονοπάτια''

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Εκεί που κρύβονται τα όνειρα

Εκεί
που κρύβονται τα
όνειρα
σε μια στιγμή σε
συνάντησα.
Εκεί
που κρύωνε η αγάπη
σ’ ένα λεπτό σ’
αγάπησα.
Εκεί
που μάχεται ο
έρωτας
με μιας σ’
ερωτεύτηκα.
Μες στη ζωή σου
βρέθηκα
μαζί σου δέθηκα.

Εκεί
που ζει το
παρελθόν
το παρόν μου για
σένα θυσίασα.
Εκεί
που πνίγεται ο
καημός
μια μέρα σε
πλησίασα.
Εκεί
που μένει η χαρά
αγάπη μου σε
φίλησα.
Στην αγκαλιά σου
ρίγησα
θάνατο νίκησα.

Εκεί
που φεύγει η
λογική
καινούργιους
νόμους ίδρυσα.
Εκεί
που τρέχει το μυαλό
χωρίς εσένα
λύγισα.
Εκεί
που κλαίει η
καρδιά
στα δυο σου χέρια
αφέθηκα.
Με την ψυχή
συνδέθηκα
στο υποσχέθηκα.

Εκεί
που γδύνεται ο
ήλιος
το ένδυμά του
ντύθηκα.
Εκεί
που χάνεται η
πληγή
τη μοίρα μου
αρνήθηκα.
Εκεί
που ο χρόνος
ασθενεί
στο πλάι σου γιατρεύτηκα.
Απ’ όλα
συγχωρέθηκα
στ’ αύριο τέθηκα._

Παρασκευή, 7
Δεκεμβρίου 2018

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Με στόχο την καρδιά

Σκέψεις και
συναισθήματα
έβαλα στην καρδιά
μου
κόκκινο χρώμα
έντυσα
όλα τα μυστικά
μου.

Ακόμη και ο
θάνατος
μαζί μου έχει
θυμώσει
η ασθενής καρδιά
μου
έχει ξανανιώσει.

Αγάπης ψυχοφάρμακο
στο αίμα της
κυλάει
στην έδρα της
ψυχής μου
περίτρανα μιλάει..

Εγώ για όλα
ευθύνομαι
για πόνους και
χαρές
η ψυχοτόνωσή μου
είναι οι συμφορές.

Είμαι ο
βηματοδότης σου
σαν μια γλυκιά
μπαλάντα
μορφή αθανασίας
σου έδωσα για
πάντα.

Αστείρευτη πηγή
το είναι σου
γεμίζω
στο σώμα κάθε
όργανο
με πάθος το
στηρίζω.

Την πιο μεγάλη
αξία
έχω μες στη ζωή
σου
όλα μου τ’
αναθέτεις
εξομολογήσου..

Εκρηκτικός
συνδυασμός
βρίσκεται ανάμεσά
μας
συμπλέκονται στον
νου
αποστηθίσματά μας.

Όσο κι αν είναι
δύσκολο
ν' απολησμονηθείς
σ’ εμένα μόνο
ανήκεις
θ’ απογοητευτείς.

Μπορεί να σου
χρωστάω
την επιβίωσή μου
ζωοποιός μου
δύναμη
είν’ όμως η ψυχή
μου.

Είσαι η
προθυμότερη
λέξη στην έκφρασή
μου
πνευματικά όμως
αγαπώ
δεν είσαι
συγγενείς μου.

Όσο κι αν
προσπαθείς
να ’σαι στην πρώτη
θέση
με το μυαλό δεν
έχεις
καμία εγκάρδια
σχέση.

Υπάρχει μια
απίστευτη
μεγάλη ταραχή
μοχθούμε για
αιώνες
σαν μέγα θεουργοί.

Ο ένας σαν γιατρός
ο άλλος σαν
ποιητής
γεννάμε και οι δυο
του λόγου αληθής.

Με στόχο την
καρδιά
με στόχο την ψυχή.
Ο ένας τον παλμό
κι ο άλλος την
πνοή._

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Τα μυστικά του πάθους

Το τραγούδι της βροχής
το γράψαμε μαζί
και μ' έκλεισες
στους στίχους της καρδιάς του
στάλες έριξες
του ήχου την πνοή
ο χρόνος είχε
τα γενέθλιά του.

Το λιμάνι της ψυχής
το βρήκαμε μαζί
κι ο πόνος κρύφτηκε
μες στα νερά του
βάρκες έβαλες
και δυο καημούς εκεί
κρεβάτι έστησες
στη θάλασσά του.

Του παραδείσου το νησί
φτιάξαμε μαζί
χρυσούς ατμούς
σε κάθε πινελιά του
σπίτι έχτισες
με μια πόρτα μικρή
δυο άστρα ήρθαν
στην ακρογιαλιά του.

Το παραμύθι της χαρά
διαβάσαμε μαζί
με ήρωες εμάς
στην αγκαλιά του
έχει πια το τέρας
εξημερωθεί
και μ' άφησες να ζω
στην σιγαλιά του.

Των αισθήσεων κρασί
ήπιαμε ξανά μαζί
δουλειά θεού
η χρυσοκονδυλιά του
στα σκαλιά της μέθης
η ζωή μικρή
κι εμείς εκεί
στη τριανταφυλλιά του.

Στον ουρανό τον όγδοο
φτάσαμε μαζί
μ' ανέβασες ψηλά
με τα φτερά του
μέχρι τότε εγώ
δεν είχα γεννηθεί
και γίναμε ένα
στο στερέωμά του.
  
Στο κανάλι του πάθους
πέσαμε μαζί
εγώ κι εσύ
μες στη φεγγοβολιά του
έχουν γόνδολες
και άνθρωποι χαθεί
στη γέφυρα κρατά
τα μυστικά του._

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Έτσι γλυκά πεθαίνω


Έτσι γλυκά πεθαίνω
στο βλέμμα των ματιών σου
στο βάθος των χειλιών σου
ανασταίνω.

Έτσι ξαναγεννιέμαι
σαν μια πηγή του πάθους
σαν στήμονας του άνθους
να κρατιέμαι.

Έτσι σαν φλόγα μπαίνω
με λόγια αναμμένα
κορμιά ξεπαγιασμένα
να ζεσταίνω.

Έτσι αναβιώνω
στ’ όνειρο κάθε βράδυ
το φως μες στο σκοτάδι
ξεσηκώνω.

Έτσι τους στίχους δένω
με κάθε αίσθησή σου
για μια στιγμή μαζί σου
αμαρταίνω.

Έτσι τους φόβους κλέβω
κουρνιάζω στον λαιμό σου
ριγώ στον στεναγμό σου
κι ανασαίνω.

Έτσι κοντά σου μένω
σαν άσπρο περιστέρι
να μου κρατάς το χέρι
περιμένω.

Έτσι κοντοζυγώνω
στον δρόμο του θανάτου
στο κρύο του Σαββάτου
και κρυώνω.

Έτσι σαν ήλιος βγαίνω
καυτός  στον ουρανό σου
στον χώρο τον δικό σου
ν' ανεβαίνω.

Έτσι το δάκρυ σμίγω
μαζί με τον καημό σου
και στον εγωισμό σου
αργοσβήνω.

 Έτσι ξαναμαθαίνω
τους χτύπους της καρδιάς σου
τα δυνατά φτερά σου
αναμένω.

Έτσι παραμονεύω
στης άνοιξης τ' αγέρι
στης μοίρας το καρτέρι
αρρωσταίνω.

Έτσι ξαναμαζεύω
της φύσης τα μπουκέτα
στου κόσμου τα πορτραίτα
σε γυρεύω.

Έτσι κοντά σου τρέχω
στης γης όλα τα πλάτη
σαν ψίθυρος αγάπης
να μετέχω._

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018


Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Έτσι πέρασαν χειμώνες

Έτσι πέρασε ο καιρός μου
με το βλέμμα στην ελπίδα
σαν φανεί μια καταιγίδα
μες στα πέλαγα του νου
έτσι ντύθηκε η ψυχή μου
με τις λέξεις της πνοής μου
άνοιξαν οι ουρανοί μου
στην αρχή του δειλινού.

Έτσι πέρασαν τα χρόνια
σαν νερό μες στο ποτήρι
σαν τον ήλιο πριν το δείλι
έτσι χάθηκα κι εγώ
έτσι έφυγε η ζωή μου
σαν γλυκό φιλί στα χείλη
σαν τη φλόγα στο καντήλι
έμεινε ο στεναγμός.

Έτσι πέρασαν οι μήνες
στα χαμόγελα του κόσμου
μες στα δάκρυα του πόνου
με καμία γιατρειά
έτσι θάμπωσαν τα μάτια
σαν ομίχλη στο σκοτάδι
σαν τη μέρα μες στο βράδυ
με παράπονα πολλά.

Έτσι πέρασαν οι ώρες
με σκυμμένο το κεφάλι
με τη μοναξιά αγκάλη
να την έχω συντροφιά
έτσι γράφτηκαν οι στίχοι
αν πεθάνουμε και πάλι
στη φτωχή μας βιοπάλη
να μας θάψετε κοντά.

Έτσι πέρασαν χειμώνες
δίχως φως μες στο κελί μου
με απόφαση δική μου
με τα τείχη υψηλά
έτσι ψιθυρίζουν όλα
έχεις χρέος ν’ αντέξεις
σαν στρατιώτης να παλέψεις
με τα βλέφαρα ανοιχτά._

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Στο διάβα της αγάπης σου


Στο διάβα της αγάπης σου
κοντά σου θα πλαγιάσω
στίχους με λόγια τρυφερά
να σου διαβάσω.
Αν η φωνή μου δεν μπορεί
το πάθος να καλύψει
σαν ψίθυρος του έρωτα
θα 'ρθει να το μεθύσει.

Στο ηλιόλουστο το σώμα σου
πάλι θα ξαποστάσω
με τις φτερούγες της καρδιάς
να σ' αγκαλιάσω.
Αν δεν μπορέσει η φλόγα μου
τον πόθο σου να σβήσει
στον ήχο του πετάγματος
για πάντα θα τον κρύψει.

Στον κήπο των ονείρων σου
ξανά θα επιστρέψω
με της ψυχής μου την σκιά
να σε μαγέψω.
Μα αν το φως είναι αμυδρό
και δεν σε κατακτήσει
στον ίσκιο της μορφή σου
αντίκρυ θα φωτίσει.

Στα στιβαρά τα μπράτσα σου
σαν οίνος θα ωριμάσω
με τα κλαδιά των θέλων μου
να πλησιάσω.
Αν το κορμί μου αδυνατεί
στο πλάι σου να ζήσει
την έκτη αίσθηση ξανά
μπορεί να σου ξυπνήσει.

Στο μονοπάτι της χαράς
μαζί σου θα βαδίσω
με ύμνους του αγγέλου
να σιγοτραγουδήσω.
Αν με τους ήχους τ' ουρανού
τα μάτια σου βουρκώσουν
τον χώρο των αισθήσεων
γλυκά θα ξεσηκώσουν.

Στα ανάλαφρα τα χείλη σου
ανάσες θα γεννήσω
στην άκρη εκεί του ποταμού
να σε φιλήσω.
Αν το φιλί μου ατονεί
πνοές να σου μετρήσει 
τα χέρια σου πισθάγκωνα
γερά θα τα κρατήσει.
  
Στην κάμαρα της ηδονής
δίπλα σου θα καθίσω
στα γυμνωμένα μέρη σου
να σεργιανίσω.
Αν στις γραμμές της σάρκα σου
ιδρώτας δεν κυλίσει
ταξίδι πάλι στ’ άγνωστο
καυτό θα ξεκινήσει.

Στο βάθος του προσώπου σου
κύτταρα θ’ αναπλάσω
και της ζωής τους πόνους σου
να μετριάσω.
Αν δεν μπορεί η ελπίδα μου
για σένα να ανθίσει
θα κρέμεται επάνω σου
ολόκληρη η κτίση._


 Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Ψυχής στεναγμός



Στον σφυγμό της μέρας σε ζητώ
στης νύχτας
θα σε γυρεύω
ν' ακούσω της καρδιάς σου
τον παλμό
να σε αγγίξω θέλω.

Θα παίρνω τη δική σου αναπνοή
μαζί σου
ν' ανασαίνω
να κλέψω της πνοής σου
τον ειρμό
θα περιμένω.

Στο σώμα το δικό μου επιθυμείς
αισθήσεις
να ξυπνήσεις
στο άπιαστο μαζί μου
να χαθείς
θέλεις να το τολμήσεις.

Στο χέρι μου γερά να κρατηθείς
σύνορα
να ανοίξεις
του κόσμου τα δεσμά
ν' απαρνηθείς
για να το ζήσεις..

Στον πυρετό του πάθους αγαπώ
μαζί σου
ν' ανεβαίνω
να νιώσω της ψυχής τον στεναγμό
εσένα
θα προσμένω

τη θέρμη στο κορμί να αισθανθώ
στον έρωτα
λουσμένο
να σμίξουμε στου πόθο
τον ρυθμό
θα αναμένω._



Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας, Ποιήτρια