Γυμνή στον έβδομο ουρανό
θα περπατήσω
προς μια κατεύθυνση
η μοίρα η δική μου.
Βρήκα τον άνθρωπο
στο πλάι του να ζήσω
ν' αποκτήσει
γλυκό νόημα η ζωή μου.
Όλα τα φώτα τ' ουρανού
θέλω ν' ανάψω
την ομορφιά του ταξιδιού
να περιγράψω.
Να πω με λόγια της ψυχής
πάλι δυο στίχους
να διατυπώσω της ευχής
όλους του τύπους.
Σ' άλλη διάσταση της ζωής
να εισχωρήσω
με δυο ψιθύρους της πνοής
να του μιλήσω.
Για ένα όνειρο που έχω
στην καρδιά μου
μέσα στο άπειρο τρέχω
παρηγοριά μου.
Είναι τα βράδια μου γυμνά
χωρίς εσένα
βουβά της ώρας τα λεπτά
σταματημένα.
Είναι τα όνειρα λάθη
απαγορευμένα
είναι αχαλίνωτα πάθη
αγριεμένα
Έλα στον κόκκινο πλανήτη
εμείς να πάμε
πλάι στον κόκκινο ποταμό
να περπατάμε.
Έλα να στήσουμε μια σκήτη
να κοιμηθούμε
κάτω απ' τον κόκκινο ουρανό
τη γη να δούμε.
Έλα να δώσουμε παλμό
απ' το σφυγμό μας
να πάρει ανάσα και ρυθμό
απ' το παρόν μας.
Να του χαρίσουμε πνοή
του έρωτά μας
ν' αρχίσουν όλα απ' την αρχή
τα όνειρά μας._
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.
Poem by, toxotina73
Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου