Τελικά υπάρχουν πολλοί που περιπλανώνται στην αιώνια αναζήτηση του ονείρου. Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη, στα ταξίδια αυτά.
Καλώς ορίσατε στης ''Νύχτας τα μονοπάτια''

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Υστερόγραφο Αγάπης


Αν με τα λάθη μου έμαθα
στο πέρασμα του χρόνου.
Έβρισκα κι όλο έχανα
το νόημα του κόσμου.

Σαν την αγάπη μου έδινα
έπαιρνα μόνο πόνο.
Το κεφάλι μου έσκυβα
δίχως να υπάρχει λόγος.

Σαν στη ζωή μου πάλευα
για τα δικαιώματά μου.
Σαν στην ψυχή δεν άντεχα
τα ελαττώματά μου.

Σαν στο χαρτί ζωγράφιζα
δυο μάτια της γαλήνης.
Τον παράδεισο έψαχνα
της απεραντοσύνης.

Στο παρελθόν σαν γύρναγα
να βρω το προορισμό μου.
Στιγμές παιδικές ζήταγα
με το χαμόγελό μου.

Τα όρια σαν εξαντλούσα
σε βραδιές των στεναγμών.
Τα όνειρά μου σαν κοιτούσα
σε αποστάγματα κεριών.

Την ελπίδα σαν στόλιζα
με χρώματα δικά μου.
Στη μοίρα μου σαν έταζα
τα όνειρα της καρδιάς μου.

Σαν τους παλμούς σταμάταγα
του πάθους τις αισθήσεις.
Σαν το κορμί μου πρόσταζα
αρνήσου μη λυγίσεις.

Σαν μες στους στίχους έγραφα
δεν υπάρχει φυγή.
Τα δάκρυά μου έπεφταν
σαν μονότονη βροχή.

Ίδιο σκηνικό σαν ζούσα
στην στενή τη φυλακή.
Σαν τα χείλη μου διψούσαν
για ένα αληθινό φιλί.

Σαν Φωτιές με πυρπολούσαν
του έρωτα τα βέλη.
Παραδίνομαι φώναζαν
τα γυμνά μου μέλη.

Σαν στη σιωπή περίμενα
να εμφανιστείς μπροστά μου.
Στον ουρανό σαν ήθελα
να διώξεις τη συννεφιά μου.

Αρρώστιες σαν με χτύπαγαν
μου έκοβαν τα φτερά.
Σαν θυμηθείς πως ράγιζα
κομμάτια γινόμουν πολλά.

Ποιήματα σαν τα τύπωνα
την κάθε σκέψη και πνοή.
Τα λόγια μου σαν πούλαγα
σε ανεπανάληπτη τιμή.

Σαν επανάσταση έκανα
στους χαλεπούς καιρούς.
Ναυάγησα κι επέζησα
είμαι εδώ, μ' ακούς;

Χειμώνας σαν απόμεινε
και οι ψίθυροι του ανέμου.
Θαρρώ πως με παρέσυρες
σαν κύμα του Αιγαίου.

Tον κόσμο μου σαν γκρέμιζα
χτίζοντάς τον απ' την αρχή.
Αν όλα αυτά που ένιωσα
ήταν του φόβου ταραχή.

Αν μάταιες λέξεις γράφτηκαν
σε νοητές γραμμές.
Σαν το μυαλό ταξίδεψε
και κρύφτηκε στο χτες.

Αν σε τροχιά θανάσιμη
η μνήμη καταφύγει.
Αν χάσει ο νους την λογική
στου έρωτα τη δίνη.

Αν με ρωτούσες σήμερα
τι θα ήθελα πιο πολύ.
Mια καρδιά ακόμη να 'χα
να στην έδινα κι αυτήν.

Συγνώμη αν δεν ήμουν
 για σένα αρκετή.

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου