Τελικά υπάρχουν πολλοί που περιπλανώνται στην αιώνια αναζήτηση του ονείρου. Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη, στα ταξίδια αυτά.
Καλώς ορίσατε στης ''Νύχτας τα μονοπάτια''

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Μείνε κοντά μου



Μες στης ελπίδας το βαθύ
και σιωπηλό σκοτάδι.
Εμφανίστηκες εσύ
της μοίρας μου σημάδι.

Κι όσο η νύχτα προχωρά
η μέρα μεγαλώνει.
Οι δρόμοι είναι χωριστοί
μα η σκέψη τους ενώνει.

Παράδοξη υποταγή
ένιωσα στο φιλί σου.
Όλη με απογύμνωσες
με μια λέξη δική σου.

Στο κάλεσμα του πάθους
πως να σ' αρνηθώ.
Στων αισθήσεων το νησί
έμεινα ναυαγός.

Την πένα βούτηξα βαθιά
μες στην ψυχή σου.
Πήρα στάλες της καρδιάς
κι όνειρα της ζωής σου.

Άκουσα την ανάσα σου
κουρασμένη προσευχή.
Ισόβια με κρατάς
στα δεσμά της φυλακής.

Με πήρες με ταξίδεψες
στου ονείρου τα πελάγη.
Μου χάρισες τον ουρανό
ξανά αυτό το βράδυ.

Όσο υπάρχει η αγάπη
εγώ θα σ' αγαπάω.
Όσο χτυπά η καρδιά μου
εσένα θα ζητάω.

Γεννήθηκα απ' την αρχή
μες στα δικά σου χέρια.
Τη θλίψη μου ξεπέρασα
ξέφυγα απ' τη μιζέρια.

Όλα τα χρώματα της γης
για σένα θα μαζέψω.
Να ντύσω όλες τις λέξεις
με αγάπη να στις πλέξω.

Ότι δειλιάσει η πένα μου
θα σου το πει η καρδιά μου.
Δεν έχει πτυχίο της γραφής
Λέει με τη φωνή της λογικής:
Μείνε εδώ κοντά μου.

17 Ιουνίου 2012

Ποίηση: Μαρία  Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου